วันที่เหมือนจะไม่เจอ.. แต่..

รู้สึกว่าเราตั้งใจกับอณัฐภรณ์มานานมากอะว่าจะบริจาคเลือด
แต่เราดันบริจาคไม่ได้ หมอตรวจเลือดแล้ว เลือดจางซะงั้นอะ
รู้ว่าเลือดจางตั้งแต่เด็กแล้วนะ แต่ไม่คิดว่าจะจางตั้งแต่เด็กจนโตขนาดนี้
สรุปเราก็พลาดการทำบุญทำกุศลอันยิ่งใหญ่นี้ไป เสียใจ


...
..
.

[ อ่านเพิ่ม ]

แล้วแบบ.. วันนี้คิดถึงสาธุการมากอะ (ขี้เกียจเซ็นเซอร์ชื่อล่ะ)
คือคิดว่าต้องไม่ได้เจอกันแน่ๆแล้ววันนี้ เพราะมันเข้าเรียนอิ้งเช้าไปแล้วอะ
ก็นะ.. เลยโทรไปหาตอนเย็นว่าไปกินข้าวด้วยกันป่าว? แต่ ..ธวัชชัยรับ
สรุปก็ได้มากินข้าวด้วยกัน นั่งข้าง(การ)กัน

เหมือนจะมีแค่นี้ใช่ป่ะ? คิดผิดละ เพราะเก่งพงศ์ชวนไปฟอร์เต้ต่อ
ซึ่งเราไม่อยากไปสักนิดเลยเว้ย แต่ก็ได้ไปอ่าแหละ
เพราะอะไร?.. นั่นแหละ รู้กัน (หัวเราะ)

ก็ปกติ.. ร้องเกะด้วยกันบ่อยแล้วอะ (ร้องเพลงแฟนคนนึงเหมือนเดิม หุหุ)
แต่ที่ไม่ปกติคือ.. เพลงสุดท้ายที่พวกเราร้อง เรามองตากับสาธุการบ่อยมากเถอะ
รู้ว่ามันไม่คิดไรนะ แต่ขอได้มั้ย ใจมันพาไปแล้ว (จริงๆเอาให้คุ้ม)
เพลงใครสักคน เพลงนี้เราคงคลั่งไปนาน "จะมีบ้างไหม? แค่ใครสักคน.."
นะ!! วันนี้สุดใจเลยจริงจัง





ทำไมถึงปรับเป็นสีชมพู? เพราะความรู้สึกมันเป็นสีนี้อะดิ (หัวเราะบ้า)
ภาพนี้ไม่มีใครดูดี แต่..มันรู้สึกดีตอนถ่ายอ่านะ สังเกตมือ ถ้ากอดได้กอดไปแล้ว
จริงๆภาพใหญ่ศุภกฤตดูดีมากอะ แต่สาธุการมันหน้ากวนไป เลยย่อและย่อ
ขาดอณัฐภรณ์ เจ้าของมือถือไม่ยอมมาถ่าย





ไปแล้วดีกว่า... สุขใจกันทุกวันคะ (หรอ?)

ปล. รักพี่จินเสมอ
ปล2. แฮปพี่วันย้อนหลังอีกรอบคะ รักพี่สาวมากมายเน้